Examenvrees..

.Waarom kan ik dat stomme briefje nou niet vinden! Met stijgende paniek heb ik het hele huis al doorzocht. Ik weet dat het briefje er moet zijn. Vorige week lag het nog veilig in de schaal op de tafel. Wachtend op morgen. Wachtend op afzwemmen. Nu is die schaal angstaanjagend leeg na een opruim beurt van manlief, die zelf ver in Duitsland zit. Na al die tijd is het zover en nu kan ik dat stomme briefje niet vinden.

.Na 4 jaar ouder kind zwemmen en twee jaar zwemlessen is het dan zover. Hij mag afzwemmen. Ik had me het hele proces wel even wat sneller voorgesteld. Met die rare kleuren voor ieder niveau, onaanspreekbare zwemleraren en zweetaanvallen in overvolle kleedkamers. Eindeloos hangen in groepjes, mijn facebookpagina overspoeld met diploma’s terwijl wij maar bleven ploeteren.

De overstap van zwembad hielp wel. Een huilend kind na iedere les omdat de juf zo schreeuwt is niet echt een succes. Zowel voor moeder als zoon niet. Nadat hij de angst weer wat kwijt was bleven we maanden hangen in dezelfde groepjes. Privéles was een oplossing om hem naar het diepe te krijgen. Nu hebben we de vaart erin, maar die ontroostbare huilbuien ben ik nog lang niet kwijt.

Ik maak me dus al een week druk over zijn afzwemmen. Hoe dichterbij de dag komt, des te nerveuzer wordt ik. Examen vrees dus. Ik heb het volste vertrouwen in Cody maar ik krijg de zwembadangst bij mezelf er niet meer uit.

En die paniek die al in mijn borst zat is dus nu in mijn hele lijf verankerd. Dat stomme afzwembriefje is zoek. Alsof ik al niet nerveus genoeg was. Wie maakt er dan ook zo’n klein flinterdun roze briefje van. Dat soort dingen moeten gifgroen of knaloranje zijn en op zijn minst A4 formaat.

De dame van het zwembad weet mij goed gerust te stellen. ‘Komt u morgen maar ruim op tijd, dan gaan we wel kijken’. Waarom kon ze nou niet gewoon iets zeggen als: ‘het goed helemaal goed hoor. Kindjes zakken niet voor hun A, ook niet als ze geen afzwembriefjes hebben’.

Gelukkig wil hij door tot zijn C diploma….

examenvrees

Featured post

Historie in Kent

Onze enthousiaste gids Bill (officieel William, volgens hem de mooiste naam uit de geschiedenis) vertelt in Canterbury Cathedral vol passie over de lange geschiedenis van de kathedraal. Hij weet een geweldig bruggetje te leggen tussen de gedwongen overgave van de kathedraal aan de koning door de monniken en de Brexit. Zijn standpunt is dus vast duidelijk. Hij vertelt ons als eerste over Sint Augustinus, een naam die we in Kent nog veel vaker gaan lezen. Dit was de allereerste aardsbisschop van Canterbury en hij heeft hier het eerste klooster gesticht. Nu is Canterbury Cathedral volgens de Daily Mail één van de zes mooiste kathedralen in Engeland.

Historie in Kent, Buro Scanbrit

48 uur in de Wicklow Mountains

Niet ver van Dublin ligt een toevluchtsoord. Ooit gebruikt als laatste veilige plek voor de rebellen. Ontvluchten aan de koningssoldaten die verdwaald raakten in dit ruige gebied. Ruige bergtoppen worden afgewisseld door rustige valleien met eeuwenoude kloosters. In de dorpjes worden in de pub sterke verhalen verteld bij een goede pint Guinness. Een stukje landelijk Ierland op minder dan een uur rijden van Dublin.

48 uur in de Wicklow Mountains, Buro Scanbrit

Het andere Noord Ierland

Tijdens het rondrijden langs de prachtige Causeway Coast in Noord-Ierland is er zoveel te zien. Iedere baai en plaats heeft wel een verrassing en is reden voor een korte stop. Andere toeristen zijn er nauwelijks en veel plekken hebben we bijna voor onszelf. De afstanden zijn niet groot en in een paar dagen is het gebied goed te verkennen. Een paar van de mooiste onbekende schatten van Noord-Ierland vond ik deze:

Het andere Noord Ierland, Buro Scanbrit

Op reis met kinderen

Toen wij kinderen kregen werd ons al snel verteld dat we nu toch wel andere reizen zouden gaan maken. Jaren hebben wij met de motor of de auto rondgereisd door Noord-Europa. En nu zou dat dan ineens over zijn? Ik zie mezelf eerlijk gezegd nog niet 3 weken op een camping in Frankrijk, al snap ik dat met twee kleine kinderen de motor ook niet echt meer haalbaar is. Maar er zijn genoeg alternatieven waarbij we toch veel zien, maar ook heerlijk met de kinderen ontspannen.

Op reis met kinderen, Buro Scanbrit

Lekker naar buiten..

Maar eindelijk is het dan nu toch zo ver dat we lekker naar buiten kunnen. Wat ik even vergeten was is dat Roza toch echt niet braaf op dat kleedje blijft. Zo’n drie seconden vind ze het interessant en dan waggelt of kruipt ze ervandoor. Het liefst direct naar de steeg, het enige stuk waar geen zacht gras is en alleen maar vieze tegels. Na een provisorische barricade gaat ze vervolgens regelrecht op de border af. Nou wordt deze nogal eens door de katten als bak gebruikt dus niet de meest hygiënische graafplek.

Lekker naar buiten, Mama Glossy

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑